Wat we kunnen leren van de ‘Amish’

Bij eenvormigheid begint er bij mij altijd iets te jeuken. Ik heb simpelweg behoefte aan ambiguiteit, omdat de wereld gewoon niet zo simpel is dat 1 oplossing volstaat. En nu het erop lijkt dat business-success altijd synoniem is met hippe, technologisch-georienteerde startups, ga ik op zoek naar voorbeelden van ‘succes’ van een geheel andere orde. En zo stuitte ik op deze studie van Kraybilt, Nolt en Wester uit 2011 over de Amish en hun opvallende succes in het runnen van bedrijven.

 

Meet The Amish!

Bottomline en langjarig feit: minder dan 5% van de Amish-bedrijven gaan failliet. Dit is een zeer laag percentage, het Amerikaans gemiddelde ligt namelijk op 49%. Hoe krijgen ze dit structurele succes voor elkaar?

Op basis van de studie heb ik een schema opgesteld met een ‘balans’ waarin je aan de ene kant de liabilities van de Amish ziet staan, en aan de andere kant hun assets.

 

Amish_success

 

De liabilities geven een aantal factoren aan die ervoor zorgen dat det Amish-bedrijven in feite een bepaalde achterstand hebben op reguliere ondernemingen. Voorbeelden van deze factoren zijn: een aversie tegen technologie, het leven in een landelijke setting en de lage formele scholing (Amish-kinderen genieten slechts tot hun 14e van formeel onderwijs). En omdat we allemaal weten dat ‘technologie’ en ‘opleiding’ kritische succesfactoren zijn voor bedrijven, is het des te verbazingwekkender dat de Amish deze nadelen weten te compenseren. Welke assets maken dit mogelijk?

Aan de basis van een Amish-gemeenschap en haar waarden staan hun religieuze overtuigingen. In een business-context is hiervan vooral herkenbaar de hulpvaardigheid ten opzichte van elkaar. Deze hulpvaardigheid uit zich in een systeem waarin Amish-people voor elkaar garant staan waar het gaat om schades, ziekte en ouderdom. Hierdoor worden hoge kosten van ‘verzekeren’ vermeden. Daarnaast is het systeem van trusteeship opvallend: als een bedrijf in moeilijkheden verkeert, wordt door en binnen de Amish-gemeenschap een raad van trustees benoemd, die samen met de leiding van het bedrijf orde op zaken stelt. Hierdoor wordt uberhaupt al in veel gevallen een faillisement voorkomen, hetgeen op haar beurt weer zorgt voor een betere kredietwaardigheid bij banken en leveranciers.

Voor wat betreft culturele waarden zorgt spaarzaamheid voor een conservatieve houding ten opzichte van leningen en vermogen: er wordt zeer spaarzaam omgegaan met investeringen die niet direct bijdragen aan de ontwikkeling van het bedrijf, inkomens die uit het bedrijf worden getrokken zijn niet hoger dan noodzakelijk, en een houding van ‘je kunt niet uitgeven wat je niet hebt’, zorgt voor lage financiele risico’s.

Eerlijkheid zorgt voor een basis van vertrouwen binnen de Amish-gemeenschap, maar ook daarbuiten; zelden worden er schriftelijke contracten gesloten, hetgeen op zichzelf al zorgt voor aanzienlijke kostenbesparingen in de Amerikaanse juridische wereld.

Qua werk-ethiek wordt werk beschouwd als ‘goed’, hard werken als ‘beter’. Luiheid wordt niet geaccepteerd. Daarnaast zijn Amish-people bijzonder pragmatisch en vindingrijk, wellicht juist door hun niet-technologische samenleving. Voor ieder probleem vinden ze wel een oplossing.

Bijzonder is het Amish-systeem van apprentice-ship. Amish-jongeren stoppen op hun 14e weliswaar al met formele scholing, maar gaan daarna aan de slag als apprentice in een Amish-onderneming. Al naar gelang hun talenten en interesses worden ze dan in minimaal 4 jaar opgeleid in 1 of meerdere crafts. En ook het runnen van een bedrijf wordt op deze manier aan de jongeren overgebracht.

Op sociaal gebied bestaan Amish-bedrijven voor meer dan 80% uit Amish-people, wat leidt tot een versterking van de Amish-waarden in iedere onderneming. Er zijn uitgebreide bedrijfs-netwerken waarin Amish-bedrijven veel kennis delen; ze ontmoeten elkaar op regionale en nationale basis regelmatig in gatherings en wisselen dan ideeen en ervaringen uit. Ook hier is de basis ‘elkaar helpen'; uiteraard is er sprake van concurrentie, maar deze zal nooit in de weg staan van de hulpvaardigheid. Buiten de eigen gemeeschap worden speciale bijeenkomsten georganiseerd om niet-Amish bedrijven kennis te laten maken met Amish-producten, en vice versa.

Tenslotte hebben alle Amish-waarden zoals hiervoor genoemd, geleid tot een ijzersterk brand, waarvan de symbolische en financiele waarde niet onderschat moet worden. Made by Amish staat in Amerika, en steeds meer wereldwijd, garant voor kwaliteit, eerlijkheid, soberheid en hard-work. ‘Waarden´ waar vele consumenten zich mee willen identificeren en bereid zijn (extra) voor te betalen.

 

Tot slot: het is natuurlijk maar hoe je succes definieert. Maar dat de Amish een bijzonder trackrecord hebben in het runnen van hun ondernemingen, staat wel vast. Dat ze daarenboven ook nooit op zoek zijn naar steeds meer en zeker niet op zoek zijn naar maximising wealth, is iets wat mij persoonlijk wel aanspreekt. Meer dan een startup die vindt dat hij succes moet definieren als ‘het aantal maanden dat het duurt voordat we het bedrijf voor een maximale prijs kunnen verkopen aan Google’.